W odróżnieniu od Google Maps API, przy odwoływaniu się do Google Charts API nie jest wymagany klucz. Samo wywołanie zaś odbywa się przez URL obrazka z wykresem. Prostota, umiar, elegancja. :] Wszystkie parametry są w miarę dobrze opisane w dokumentacji.

W przypadku wykresu Mai serie danych, średnie i wartości na osiach są generowane w locie przez skrypt PHP. Skrypt PHP nie jest szczególnie ciekawy, za to może być wątpliwy stylistycznie, dlatego tutaj go nie będzie. :] Dla potomności, URL wykresu po rozbiciu na poszczególne parametry wygląda mniej więcej tak:

To będzie wykres liniowy,

opisywać będziemy oś x i y (można jeszcze nad wykresem i po prawej stronie),

tu trafiają wartości, jakimi mają być opisane osie,

wysokości, na jakich mają być umieszczone wartości osi y

definicja poziomych linijek na wykresie,

nazwy linii na wykresie,

określa, że legenda ma być pokazana pod wykresem, pionowo,

rozmiar wykresu,

kolory linii,

i same dane.

I to zasadniczo wszystko. :)

Dopisałem jeszcze kod generujący tabelkę z przyrostami wagi Mai. Potrzebne było obliczanie średnich dla kilku ostatnich wartości z tablicy. Przeglądałem dokumentację PHP w celu przypomnienia sobie, jak się dostać do ostatniego elementu tablicy, i znalazłem zestaw funkcji end, current, prev, next. W efekcie powstała taka funkcja:

Kursory! :D Niby XXI wiek, a tu kursory. :) Poczułem się, jakbym programował w Basicu. :]

Aha, za takie fajne, zaokrąglone rogi tabelki w Mozilli odpowiada znacznik

w CSSie. ;)

Wstawianie kawałka HTMLa w treść posta w Wordpressie to osobna historia. :/ Kombinowałem z tagami EMBED i OBJECT, ale nie działało to w ogóle albo silnik swawolnie zamieniał wstawioną treść na obiekt Flash. :> Koniec końców użyłem IFRAME.

Historia mnie osądzi. :]